Storythai

                  ผู้มีอาชีพรับจ้างเรียนหนังสือจากผู้ปกครอง

                  บุคคลที่มีประสาทหูไวต่อเสียงออดหมดชั่วโมง

                  นักร้องวงคอรัสเพลงชาติไทย เปิดคอนเสิร์ตทุกแปดโมงเช้า

                  นักบริโภคมืออาชีพ ถนัดในการบริโภคขนมใต้โต๊ะเรียน

                  นักเศรษฐศาสตร์ ผู้มองการณ์ไกล คำนวณขอค่าอุปกรณ์การเรียนเกินไว้ก่อน

                  นักทอล์คโชว์ฝีปากเด่นทอล์คได้ แม้ขณะครูสอนหน้าห้อง

                  นักโบราณคดี สำรวจลายมือของเพื่อนตอนลอกการบ้าน

                  ดีไซน์เนอร์ไอเดียเลิศ มีความสามารถในการดัดแปลงชุดนักเรียนสไตล์ใหม่

                  ผู้ที่ถูกบังคับให้ต้องทำเวรทุกสัปดาห์และเรียกมันว่า "มีเวร มีกรรม"

                  ผู้แบกภาระหนักอึ้ง แต่ในกระเป๋านักเรียน กว่าครึ่งเป็นหนังสืออ่านเล่น

                  ผู้มีสายตาประดุจเหยี่ยวมองเห็นฝ่ายปกครองในระยะ 100 เมตร

                    ผู้ที่มักจะวิ่งเร็วกว่า***อย่างเทียบไม่ติด

                  เรียนสนุก ลุกนั่งสบาย ลูกโง่เป็นควาย พ่อแม่วายวอด

                  ผู้มีอาชีพรับจ้างเรียนหนังสือจากผู้ปกครอง

                  บุคคลที่มีประสาทหูไวต่อเสียงออดหมดชั่วโมง

                  นักร้องวงคอรัสเพลงชาติไทย เปิดคอนเสิร์ตทุกแปดโมงเช้า

                  นักบริโภคมืออาชีพ ถนัดในการบริโภคขนมใต้โต๊ะเรียน

                  นักเศรษฐศาสตร์ ผู้มองการณ์ไกล คำนวณขอค่าอุปกรณ์การเรียนเกินไว้ก่อน

                  นักทอล์คโชว์ฝีปากเด่นทอล์คได้ แม้ขณะครูสอนหน้าห้อง

                  นักโบราณคดี สำรวจลายมือของเพื่อนตอนลอกการบ้าน

                  ดีไซน์เนอร์ไอเดียเลิศ มีความสามารถในการดัดแปลงชุดนักเรียนสไตล์ใหม่

                  ผู้ที่ถูกบังคับให้ต้องทำเวรทุกสัปดาห์และเรียกมันว่า "มีเวร มีกรรม"

                  ผู้แบกภาระหนักอึ้ง แต่ในกระเป๋านักเรียน กว่าครึ่งเป็นหนังสืออ่านเล่น

                  ผู้มีสายตาประดุจเหยี่ยวมองเห็นฝ่ายปกครองในระยะ 100 เมตร

                    ผู้ที่มักจะวิ่งเร็วกว่า***อย่างเทียบไม่ติด

                  เรียนสนุก ลุกนั่งสบาย ลูกโง่เป็นควาย พ่อแม่วายวอด

อย่าคิดว่า. . . ฉันไม่มีหัวใจ

รัก . . .  มักทำให้คนเรา เสียใจอยู่เสมอเหรอ?



สำหรับคนอื่นนั้น . . . คำตอบจะเป็นอย่างไร ฉันไม่รู้
ฉันรู้เพียงแต่ว่า . . . รัก . . .มันทำให้ฉันเสียใจ ตลอดเวลา
ก็อาจจะมีบางเวลาที่ . . . มีความสุข
แต่ . . . มันคงเป็นเพียงแค่เสี้ยวนาที
. . . หรือ เศษเสี้ยวของวินาทีเท่านั้น

รู้สึกเหนื่อย และท้อเหลือเกิน กับรักที่เป็นอยู่ตอนนี้
ถามว่า . . . มีความสุขไหม . . .
ตอบได้เลยนะว่า . . . มี(บ้าง)
ฉันมีความสุขทุกครั้ง . . . ที่เจอเธอ คุยกับเธอ คิดถึงเธอ
แต่เธอซิ . . . เคยนึกถึงหัวใจ
. . . และความรู้สึกของฉันบ้างไหม


ทุกครั้ง . . . ที่เธออยู่กับเขา
ทุกครั้ง . . . ที่เธอมีเขาอยู่ข้างกาย
ทุกครั้ง . . . ที่เธอกอดเขา
ทุกครั้ง . . . ที่เธอพูดถึงเขา
รู้มั้ย . . . ฉันคนนี้เจ็บปวด และทรมานมากแค่ไหน
ฉันอยากให้เธอได้รับรู้ . . . ถึงความรู้สึกนี้บ้าง
เผื่อเธอจะได้ . . . สงสารฉัน

แต่มันก็เท่านั้นแหละ  . . .
เพราะฉันไม่มีทางเลือก  . . . ไม่มีแม้กระทั่งที่ไป
ตกอยู่ในวังวนนี้ . . . หนียังไง . . . ก็หนีไม่พ้น
พยายามที่จะหยุดรักเธอ แต่ . . . ก็ทำไม่ได้เลย
ฉันถึงได้เจ็บปวด . . . อยู่อย่างนี้ เรื่อยไป
 
ฉันเชื่อว่า . . . คงมีสักวันที่ . . . ฉันจะหยุดรักเธอได้
ฉันจะทำให้ได้ . . .  ฉันไม่อยากอยู่ในสภาพนี้หรอกนะ

ได้โปรดเถอะ  . . . นึกถึงหัวใจดวงนี้บ้าง
นึกถึงคน . . . คนนี้ . . . ที่รักเธอบ้างนะ . . .
และโปรดอย่าคิดว่า. . . ฉันไม่มีหัวใจ. . .